Bonaire werd 1499 door Spanjaarden ontdekt. Het eiland werd toen nog bewoond door Arawak-indianen die het 'Bojnay' noemden, wat 'Lage landen' betekent. Op het eiland kun je, net buiten Rincon, 500 jaar oude rotstekeningen en inscripties van de Arawak Indianen bewonderen. Spanje heeft van 1527 tot 1633 geprobeerd om het eiland te koloniseren maar in 1634 namen Nederlanders Bonaire in beslag en vestigden zij hier een militaire basis. De komende 100 jaar werd Bonaire bestuurd door de Verenigde Westindische Compagnie. Zij importeerden slaven en hielden zich bezig met zout-productie, maïsoogst en veeteelt.

Na een korte Engelse bezetting, waarbij Bonaire werd geteisterd door overvallen van Engelse en Franse piraten, kwam het bestuur weer in handen van Nederland. Een ernstige economische recessie eind 19e, begin 20e eeuw dwong veel bewoners van Bonaire te emigreren. Pas in 1950 begon de economie door het toerisme weer een beetje aan te trekken.

Als gevolg van een vulkanische uitbarsting onder water, die miljoenen jaren geleden heeft plaatsgevonden, is Bonaire de top van een berg met diepe glooiende riffen. Deze riffen zijn vanaf het eiland makkelijk bereikbaar: Je kunt gewoon vanaf de kant een 'shore dive' maken en een onderwaterspectakel bewonderen dat behoort tot één van de mooiste ter wereld.

Het zicht onder water is vaak meer dan 30 meter en de temperatuur gemiddeld 26 graden. De wateren rondom het eiland zijn aangeduid als Marine National Park, wat inhoudt dat er alles aan wordt gedaan om het onderwaterleven zo goed mogelijk te beschermen. Wie duikt betaalt een klein bedrag ($10) ten gunste van het park en draagt zo bij aan het behoud. Het is ten strengste verboden om voor anker te gaan met een boot of koraal te verzamelen. 80 Duik spots worden duidelijk aangegeven, de meesten zijn vanaf de weg langs de kust zichtbaar. Het enige dat je nodig hebt is een huurauto, een buddy en duikspullen om in je eigen tempo het rif te verkennen.

Bonaire is echter niet een bestemming waar je speciaal heen moet om uit te gaan, omdat je de populaire plaatsen in één avond eigenlijk wel gezien hebt. Je zult waarschijnlijk dezelfde mensen op dezelfde plek (en elke avond weer) tegenkomen, wat typisch is voor een eiland. Dit heeft uiteraard ook bepaalde charme en kan een zeer gemoedelijke sfeer scheppen. De verschillende (luxe duik-)resorts hebben bijna allemaal een bar en restaurant. Hier vind je in principe voornamelijk Amerikaanse(duik-)toeristen.

Het Goto-meer is een broedplaats voor flamingo's. Het eiland heeft meer dan 300 kilometer aan paden voor fietsers. Verder wordt aan zee- en 'mangrove'kajakken, vissen en paardrijden gedaan.